آنحضرت ترسيد مبادا بگويند : از پسر عمّ خود هوادارى مىكند و آنحضرت را بر آن نكوهش كنند ، لذا خداى متعال به او وحى فرمود : * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ . . . ) * تا آخر آيه ، پس رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روز غدير خم ولايت او را بر خلق استوار فرمود . ( مجمع البيان ج 2 ص 223 ) . 11 - حافظ ، ابو القاسم ابن عساكر شافعى ، متوفاى سال 571 ( شرح حال او در ج 1 ص 189 ذكر شد ) باسناد خود از ابى سعيد خدرى روايت نموده كه آيهء مذكوره در روز غدير خم در شأن عليّ بن ابي طالب عليه السّلام نازل شده است ( 1 ) . 12 - ابو الفتح نظنزى ( شرح حال او در ج 1 ص 188 ذكر شد ) در خصايص العلويّه باسناد خود از امامين ، محمّد بن على الباقر و جعفر بن محمّد الصادق عليهم السّلام روايت كرده كه آيهء مزبور روز غدير خم نازل شده است ( ضياء العالمين ) . 13 - ابو عبد اللَّه فخر الدين رازى شافعى ، متوفّاى 606 ( شرح حال او در ج 1 ص 192 ذكر شد ) در ج 3 تفسير كبير ص 636 گويد : دهم ( 2 ) آيه مزبور در فضل على عليه السّلام نازل شده و چون آيه نازل شد ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) دست او را ( على عليه السّلام را ) گرفت و فرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه ، پس از آن عمر رضى اللَّه عنه او را ملاقات كرد و گفت : گوارا باد به تو اى پسر ابى طالب ، گرديدى مولاى من و مولاى هر مرد و زن مؤمن ، و اين قول ابن عباس و براء بن عازب و محمّد بن على است . 14 - ابو سالم نصيبى ، شافعى ، متوفاى 652 ( شرح حال او در شعراى قرن هفتم خواهد آمد ) در « مطالب السؤال » ص 16 گويد : پيشوا ابو الحسن على واحدى در كتاب خود ، مسمّى به « اسباب النزول » بسند خود خبرى را نقل نموده كه سند آن را منتهى مىكند به ابى سعيد خدرى رضى اللَّه عنه كه گفت : اين آيه در روز غدير خم

--> ( 1 ) الدر المنثور جلد 2 ص 298 ، و فتح القدير جلد 2 ص 57 . ( 2 ) يعنى دهم از وجوهى كه در سبب نزول اين آيه ذكر كرده ، بحث در پيرامون آن را در ص 107 ملاحظه خواهيد نمود .